Gavel – நீதிபதியின் சுத்தி

பழைய காலக் கோர்ட்டுகளில் நீதிபதிகள் “சுத்தி” என்னும் “சுத்தியல்” வைத்திருந்தார்கள். அந்த சுத்தியல் மரக் கட்டையால் செய்யப்பட்டதாம். அதை அடிப்பதற்காக கீழே மரத்தாலான கடினமான தட்டும் வைத்திருப்பார்களாம். கோர்ட்டில் இருப்பவர்களின் கவனத்தை திசை திருப்ப இதை நீதிபதிகள் அடிப்பார்களாம். வாதம் நடக்கும்போது, ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்று காட்டுவதற்கு சுத்தியை அடிப்பார்களாம். மறுப்பை தெரிவிக்க இந்த சுத்தி உபயோகமாகிறது. பழம்காலத்தில் பிரிட்டீஸாரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பழக்கம் இது. காரணம் தெரியவில்லை.
இப்போது இந்திய கோர்ட்டுகளில் இது இல்லை. ஒருவேளை, பிரிட்டீஸ் நீதிநிர்வாகத்தில் இது இருந்ததா என்றும் தெரியவில்லை. இப்போதுள்ள நீதிபதிகள், கோர்ட்டின் உதவியாளரையோ, சுருக்கெழுத்தாளரையோ கூப்பிட வேண்டும் என்றால், நீதிபதி தன் கையில் உள்ள பென்சிலை லேசாகத் தட்டுவார். பக்கத்திலேயே இருக்கும் இவர் உடனே தயாராகிவிடுவார்கள். இந்த சுத்தியலை Gavel என்கிறார்கள். கோர்ட்டுகளில் மட்டுமல்ல, ஏலம் போடும் இடத்திலும் இந்த சுத்தி இருந்ததாம். பின்னர் இது மணி ஆகிவிட்டது.
அமெரிக்க செனட் சபையில் இன்னும் இந்த Gavel என்னும் சுத்தி இருக்கிறதாம். ஆனால் மரத்தினால் அல்ல. தந்தத்தால் (தங்கம் அல்ல) செய்யப்பட்டதாம். அதை செய்து கொடுத்தது இந்தியாவாம். அமெரிக்க அரசு இந்திய அரசை கேட்டு கைப்பிடி இல்லாத தந்தத்தில் கேவல் செய்து வைத்துள்ளார்களாம். ஆனால், அமெரிக்க மக்கள் சபை என்னும் எம்.பி.கள் சபையில் இன்னும் மரத்தால் செய்த சுத்தியைதான் துனை ஜனாதிபதி உபயோகிக்கிறார்., சில நேரங்களில் கடுமையாக அந்த சுத்தியை அடிக்க வேண்டிவருமாம். எத்தனையோ முறை அது உடைந்தும் விட்டதாம். உடனே வேறு சுத்தியை எடுத்துக் கொள்வார்களாம்.
இப்போது எந்த நாட்டிலும் கோர்ட்டில் சுத்தி இருப்பதாக தெரியவில்லை. ஒருவேளை ஸ்காட்லாந்து, அயர்லாந்து நீதிமன்றங்களில் இதை இன்னும் உபயோகப் படுத்துகிறார்களோ என்று தெரியவில்லை.

Puisne Judges

Puisne Judges
ப்யூனி ஜட்ஜஸ் அல்லது துனை நீதிபதிகள் எனலாம். அமெரிக்க கோர்ட்டில் தலைமை நீதிபதிக்கு அடுத்து இருக்கும் நீதிபதிகளை Associate Justice என்கிறார்கள். இந்தியாவிலும் தலைமை நீதிபதிக்கு அடுத்து இருக்கும் நீதிபதிகளை Puisne judges ப்யூனி நீதிபதிகள் என்று குறிப்பிடுகின்றனர். மூத்த, இளைய என்ற அர்த்தத்தில் இவர்களை இப்படி குறிப்பிடுவதற்காக பிரிட்டீஸ் ஆட்சி காலத்திலிருந்து வழங்கப்பட்டு வரும் பழக்கம் இது.
Puisne இதை ப்யூனி என்றே உச்சரிக்க வேண்டுமாம். அதன் பொருள் என்னவென்றால் “பின்னர் பிறந்த” என்ற அர்த்தமாம்.
பிரென்ஞ் மொழியில் puis என்றால் “பின்னர்” என்றும், ne என்றால் “பிறந்த” என்றும் பொருள் என்று ஒரு பிளாக்கர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
உயர்நீதிமன்றத்திலும், உச்சநீதிமன்றத்திலும் உள்ள தலைமை நீதிபதிகளைத் தவிர அவருடன் துணையாக இருக்கும் நீதிபதிகள் அனைவரும் ப்யூனி நீதிபதிகள் ஆவார்கள்.

Contempt of Court

Contempt of Court

கோர்ட் ஒரு உத்தரவை தீர்ப்பாக வழங்கினால், அந்த உத்தரவை அதில் சொல்லியுள்ளபடி மதித்து நடந்து கொள்ள வேண்டும். அதை மதிக்காமல் இருக்க கூடாது. அவ்வாறு மதிக்காமல் நடந்து கொண்டால், மதிக்காதவர் மீது, கோர்ட்டை அவமதித்ததாக “அவமதிப்பு நடவடிக்கை” எடுக்கப்படும். அதில் அவரை சிறை வைப்பதோ, நஷ்டஈடு வசூலிப்பதோ, அவரின் சொத்துக்களை பறிமுதல் செய்வதோ ஏதாவது ஒரு நடவடிக்கை எடுக்கப்படும். இந்த அதிகாரமானது கோர்ட்டுக்கு இருப்பதால்தான், அந்த கோர்ட் அதிகாரம் மிக்கதாக இருக்கிறது, இருக்க முடியும். கோர்ட்டின் மரியாதையும் இதில்தான் அடங்கியுள்ளது. “Rule of law is the foundation of democratic society and the judiciary is its guardian.” ‘இந்த சமுதாய மக்களின் சுமுக வாழ்வுக்கு சட்டம் இன்றியமையாதது; அந்த சட்டத்தை பாதுகாப்பது நீதிமன்றங்களின் கடமையாகும்.’ இவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சட்டத்தை யாரும் மீறிவிடாமலும், ஏளனமாக நடத்திவிடாமலும் இருக்கவும், நீதிமன்றங்கள் அவைகளை பாதுகாப்பதில் எந்தவித தடையும் வந்துவிடக் கூடாது. அவ்வாறு யாராவது சட்டத்தை மதிக்காமல் நடந்து கொண்டாலும் இந்த நீதிமன்றம்தான் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்தி நீதியை காப்பாற்றும் பொறுப்பும் உள்ளவை. நீதிமன்றங்கள் எந்த தடையும் இல்லாமல், எந்த மிரட்டல், கட்டாயம் இல்லாமல் தீர்ப்பை வழங்கவும் நீதிபதிகளுக்கும் நீதிமன்றத்திற்கும் சுதந்திரம் வேண்டும். எனவே இவைகளை கருத்தில் கொண்டே, நீதிமன்ற அவமதிப்பு சட்டம் The Contempt of Court Act  கொண்டு வரப்பட்டது. இந்த சட்டம் இல்லையென்றால் கோர்ட்டின் தீர்ப்புகள் ஒரு கேலி கூத்தாகிவிடும்.

ஒரு சிவில் வழக்கில் கீழ்கண்ட விஷயங்களை கோர்ட் அவமதிப்பு என கருதுவதற்கு காரணமாக இருக்கும்.

1)-ஒரு கோர்ட்டின் உத்தரவு இருக்க வேண்டும்.

2)-ஒரு கோர்ட்டுக்கு, அதிலுள்ள வழக்காடிகள் ஒரு உறுதிமொழியை கொடுத்திருக்க வேண்டும்.

3)-அந்த கோர்ட் உத்தரவை, அந்த வழக்கிலுள்ள வழக்காளிகள் மீறி இருக்க வேண்டும் அல்லது அந்த உறுதிமொழியை மீறி இருக்க வேண்டும்.

4)-அவ்வாறு கோர்ட் உத்தரவை மீறி இருப்பது “வேண்டுமென்றே” மீறியதாக இருக்க வேண்டும்.

5)-சிவில் கோர்ட் அவமதிப்பு வழக்குகளில், கோர்ட் உத்தரவு இருந்து அதை மீறினால் மட்டும் நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.

நீதிபதியையும், நீதியையும், நீதிமன்றத்தையும் “தவறான நோக்கத்துடன்” அவமதிப்பாக பேசினால் கிரிமினல் அவமதிப்பாகும்.

“in rem” and “in personam”

In rem and In Personam

இந்த இரண்டும் எதிர் எதிர் அர்த்தத்தில் உள்ளவை. ஒரு பொருளின்மீது ஒருவரின் உரிமையைச் சொல்வது.

In rem – ஒரு பொருளின் மீது எனக்குள்ள உரிமையை உலகத்துக்கு எதிராக நிலைநாட்டிக் கொள்வதை in rem உரிமை அல்லது சொத்தில் (அசையும், அசையாச் சொத்து) எனக்குள்ள முழு உரிமை; (ஒரு பரந்த உலக உரிமை).

In personam – ஒரு பொருளில் எனக்குள்ள தனிப்பட்ட உரிமையை, என் எதிரியான ஒருவருக்கு எதிராக மட்டும் நிலைநாட்டிக் கொள்வது. இந்த உரிமை, அந்த ஒரு எதிரியைத் தவிர மற்றவர்களை (உலகத்தை) கட்டுப்படுத்தாது. (ஒரு சிறு தனிப்பட்ட உரிமை).

ஒருவரை, மற்றவர் அசிங்கமாக திட்டிவிட்டார் என்றால், திட்டு வாங்கியவர், திட்டியவர்மீது மானநஷ்ட வழக்கு தொடுப்பார். அந்த உரிமை திட்டு வாங்கியவரின் தனிப்பட்ட உரிமை அல்லது பெர்சனல் உரிமை அல்லது right in personam. திட்டுவாங்கியரின் மகனோ மகளோ தன் தகப்பனுக்காக அந்த உரிமையை எடுத்த வழக்கு போடமுடியாது. ஒருவேளை அவர் இறந்துவிட்டால் அவருடன் அந்த உரிமையும் இறந்துவிடும். அவரின் வாரிசுகள் அந்த உரிமையை எடுத்து வழக்கை தொடர முடியாது. எனவே தனிப்பட்ட உரிமையை right in personam என லத்தீன் மொழியில் சொல்கிறார்கள்.

மாற்றாக, ஒருவருக்கு ஒரு சொத்தில் உரிமை உள்ளது. அதை மற்றவர் பிரச்சனை செய்கிறார். அந்த சொத்தினை கைவசம் வைத்திருப்பர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு போடுவார். அந்த வழக்கில் அவரின் உரிமை (சொத்து அவருக்கு மட்டுமே முழுஉரிமை என்பது) உறுதி செய்யப்படும். அந்த உரிமையானது உலகம் முழுக்க உள்ள எல்லோருக்கும் தெரிவிக்கும் உரிமையாகும். அவ்வாறு சொன்ன தீர்ப்பு உலகத்தில் உள்ள எல்லோரையும் கட்டுப்படுத்தும். இதை right in rem அல்லது உலகறிய சொன்ன உரிமை எனலாம். அவர் உயிருடன் இல்லையென்றாலும் அவரின் வாரிசுகள் அந்த உரிமையை கேட்கலாம். உரிமை சாகாது.

எனவே right in personam என்பது தனிப்பட்ட மனிதனின் உரிமை என்றும்; right in rem  என்பது உலகறிய சொன்ன உரிமை அல்லது சொத்தில் (அசையும் அசையா சொத்துக்கள்) அவருக்குள்ள நிரந்தர உரிமையை உலகறிய சொல்வது என்றாகும்.

உதாரணமாக ஒரு வழக்கை எடுத்துக் கொள்வோம்.

ஒரு சொத்தை நாம் அனுபவிப்பதை பக்கத்து வீட்டுக்காரர் சொந்தரவு செய்வதாக இருந்தால் அவர்மீது injunction தடை வழக்கு போட்டு அந்த தொந்தரவை தடுக்கலாம். இது தொந்தரவு பக்கத்துவீட்டுக்கார், சொத்தின் உரிமையாளருக்கு எதிராக கொடுத்துவரும் தொந்திரவு. அதாவது அவருக்கு மட்டும் கொடுக்கும் தொந்தரவு, அதாவது அவர் இந்த சொத்தை அனுபவிக்க கொடுக்கு தொந்தரவு. அது, சொத்துக்கு கொடுக்கும் தொந்தரவு இல்லை; எனவே இதில் வழங்கிய கோர்ட் தீர்ப்பு, சொத்துக்காரருக்கு மட்டுமே கொடுத்த தனிமனித உரிமை தீர்ப்பு. எனவே இதை judgment in personam என்பர். வழக்கு நடந்து கொண்டிருக்கும்போது வழக்கை போட்டவர் இறந்து விட்டால் அத்துடன் வழக்கும் முடிந்துவிடும். பாதிக்கப்பட்டவர் இறந்தால் அவரின் தனிமனிதஉரிமையும் இறக்கும் என்ற தத்துவப்படி இது நடக்கும். இத்துடன், ஒரு சொத்தில் வாடகை வாங்கும் உரிமை அதன் சொந்தக்காரருக்கு உள்ளது. அது அவர்களின் இருவருக்கும் உள்ள தனிப்பட்ட உரிமையாகும். இதையும் right in personam என்பர். இந்த உரிமையை மற்றவர்மீது கேட்க முடியாது. அந்த வாடகைகாரரிடம் மட்டுமே கேட்கமுடியும். ஆக எந்த தனிப்பட்ட உரிமையாக இருந்தாலும் அது right in personam எனலாம்.

ஆனால், பக்கத்து வீட்டுக்காரர், அந்த சொத்தில் தனக்கு ஏதோ உரிமை இருப்பதாகவோ, அல்லது அதன் ஒருபகுதி தனக்கு சொந்தம் என்றும் சொத்தின் உரிமையாளருக்கு எதிராக உரிமை கொண்டாடுகிறார் என்றால், சொத்தின் உரிமையாளர், தான் மட்டுமே முழு உரிமையாளர் என்றும், பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு என் சொத்தில் எந்த உரிமையும் கிடையாது என்றும் declaration உரிமை வழங்கும் வழக்கை போடுகிறார் என்றால், அதில் கிடைக்கும் தீர்ப்பை judgment in rem என்பர். இந்த உலகறிய உரிமை வழங்கிய தீர்ப்பானது, பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு எதிராக மட்டுமல்ல, அடுத்த தெருக்காரருக்கும் அடுத்த ஊர்க்காருக்கும் ஏன் உலகத்துக்கும் எதிரான தீர்ப்பு என்பதால் இதை judgment in rem என்பர். இந்த தீர்ப்பை வைத்துக் கொண்டால், யாருமே இனி, இவரின் சொத்தில் அதுமாதிரி உரிமை கேட்க முடியாது. முடிவான தீர்ப்பு இது. ஒருவேளை, இந்த வழக்கு நடந்து கொண்டிருக்கும்போது, அந்த வழக்கைப் போட்டவர் இறந்துவிட்டால், அவரின் வாரிசுகள் அந்த வழக்கை தொடர்ந்து நடத்தலாம். அந்த உரிமை சாகாது. சாக உரிமையுள்ள இத்தகைய வழக்குகளில் மட்டுமே வாரிசுகள் வழக்கை தொடர்ந்து நடத்த முடியும். rem என்றால் லத்தீன் மொழியில் உலகம் என்று பொருளாம்.

Life imprisonment

Life imprisonment

ஆயுள் தண்டனை

இந்திய தண்டனை சட்டம் பிரிவு 45-ன்படி “life” “ஆயுள்” என்பது ஒரு மனிதனின் கடைசி மூச்சுவரை, அதாவது “அவனின் இறப்புவரை” என்று சொல்லியுள்ளது.

இதே இந்திய தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 53ன்படி, பல்வேறு குற்றங்களுக்கு ஏற்ப, தண்டனைகளையும் பிரித்து சொல்லியுள்ளது. பிரிட்டீஸ் காலத்தில் இது 6 வகையாக இருந்து இப்போது 5 வகையாக குறைந்துள்ளது.

  • முதல் தண்டனையாக – மரணதண்டனை. (Death)
  • இரண்டாவதாக – ஆயுட்காலம் வரை சிறை. (imprisonment for life)
  • மூன்றாவதாக – (நாடு கடத்துவது; இது இப்போது அமலில் இல்லை; அந்த கைதிகளை எல்லாம் 1955க்கு பின்னர் கடும்சிறை தண்டனை கைதிகளாக மாற்றிக் கொள்ளப்பட்டதாம்;)
  • நான்காவதாக – (1) கடும் சிறைதண்டனை Rigorous imprisonment) (சிறையில் வேலை செய்ய வைப்பர்); மற்றும் (2) சாதாரண சிறை தண்டனை Simple imprisonment.
  • ஐந்தாவதாக — சொத்தை பறிமுதல் செய்வது.
  • ஆறாவதாக — அபராதமாக பணம் கட்டச் சொல்வது. (Fine)

பிரிவு 54-ன்படி மரணதண்டனை கொடுத்திருந்தால், அதை அடுத்த குறைந்த தண்டனைக்கு மாற்றிக் கொள்ள தகுந்த அரசாங்கத்துக்கு அதிகாரமுண்டு. இங்கு “தகுந்த அரசாங்கம்” என்று சொல்லியுள்ளதற்கு விளக்கமாகத்தான், தற்போது சுப்ரீம்கோர்ட், சிபிஐ வழக்குகளுக்கு மத்திய அரசு என்றும் மற்ற வழக்குகளுக்கு மாநில அரசு என்றும் விளக்கம் அளித்துள்ளது. (ராஜிவ்காந்தி வழக்கின் குற்றவாளிகளுக்கு, தண்டனையை குறைக்க மாநில அரசுக்கு அதிகாரம் உள்ளதா அல்லது மத்திய அரசுக்கு அதிகாரம் உள்ளதா என்ற கேள்வி இப்போது சுப்ரீம் கோர்ட்டில் நடந்தது).

பிரிவு 54-ல் மரண தண்டனையை ஆயுள் தண்டனையாக மாற்ற தகுந்த அரசாங்கத்துக்கு அதிகாரமுண்டு.

பிரிவு 55-ல் ஆயுள் தண்டனையை 14 வருடங்களுக்கு மிகாத தண்டனையாக மாற்ற தகுந்த அரசாங்கத்துக்கு அதிகாரமுண்டு. (இந்தப் பிரிவை வைத்துத்தான், எல்லா ஆயுள் தண்டனை கைதிகளும் 14 வருடத்திலோ, அல்லது நன்நடத்தை விதிகளின்படி அதற்கு முன்னரோ சிறையிலிருந்து வெளியே வந்துவிடுகின்றனர்.)

இதுஇல்லாமல், பிரிவு 57-ல் ஆயுள் தண்டனை என்பதை 20 வருட தண்டனைக்கு சமமானதாக எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

இது இல்லாமல், குற்றவாளி, கடும்சிறை அனுபவிக்க வேண்டுமா அல்லது சாதாரண சிறை அனுபவிக்க வேண்டுமா என்பதை, தண்டனை கொடுத்த நீதிபதிதான் முடிவு செய்து தீர்ப்புடன் அறிவிப்பார்.

அபராத தொகை எவ்வளவு என்பது அதே சட்டத்திலேயே (மிக அதிகபட்சம் எவ்வளவு என்று) சொல்லப்பட்டிருக்கும். அதற்கு மேல் அபராதம் விதிக்க நீதிபதிக்கு அதிகாரம் கிடையாது. ஆனால், அதற்கும் குறைவாக அபாரதம் விதிக்க அவருக்கு அதிகாரம் உண்டு. அந்த அபராத தொகையையும் கட்ட முடியாதவராக இருந்தால், அதற்கும் சேர்த்து சாதாரண சிறை தண்டனை அனுபவித்துவிட்டு வந்தால் போதும். (50 ரூபாய்க்கு 2 மாதமும், 100 ரூபாய்க்கு 4 மாதமும், எவ்வளவு பணமாக இருந்தாலும் 6 மாதமும் சிறைதண்டனை; இது பொருத்தமாக இல்லாதது போலவே உள்ளது, இன்னும் இதை யாரும் கவனிக்கவில்லை என்றே தோன்றுகிறது).

மேலே சொன்னசட்டதின்படி, நாம் விளங்கிக்கொள்வது;

ஆயுள் தண்டனை என்பது 20 வருடங்களுக்கு மட்டுமே (பிரிவு 57-ஐ பார்க்க);

ஆயுள் தண்டனையை 14 வருடங்கள் என குறைத்துக்கொள்ள அரசுகளுக்கு அதிகாரம் உண்டு. (பிரிவு 55-ஐ பார்க்க);

அந்த 14 வருடத்திலும், நன்னடத்தை விதிகளைக் கொண்டு இன்னும் குறைத்துக் கொள்ள மாநில அரசுகளுக்கு அதிகாரம் உண்டு. (பார்க்க -சிறைவிதிகள்);

ஆனால், 2013ல் கிரிமினல் சட்ட திருத்தம் ஒன்று கொண்டுவரப்பட்டது. கற்பழிப்பு குற்றங்களுக்கு தண்டனையாக 7 வருடத்திற்கு குறையாத ஆனால் 10 வருடத்திற்கு மிகாத சிறை தண்டனை கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. இதை இந்த 2013 திருத்த சட்டத்தின்படி திருத்தி, “குற்றவாளியின் உண்மையான ஆயுள் முடியும்வரை ஆயுள்தண்டனை” என்று மாற்றியுள்ளது.

இதிலிருந்து தெரியவருவது என்னவென்றால், வெறும் ஆயுள்தண்டனை என்பது 14 வருடத்திற்கு மட்டுமே என்றும், உண்மையான ஆயுள் தண்டனை ஆயுள்முடியும்வரை என்றும் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

கற்பழிப்பு குற்றங்களுக்கு “ஆயுள் முடியும்வரை ஆயுள்தண்டனை” என்று திருத்திய அரசு, கொலைக் குற்றங்களுக்கு “வெறும் ஆயுள்தண்டனை” மட்டுமே (அதாவது 14 வருட தண்டனை மட்டுமே) என்று விட்டுவிட்டது. ஏனென்று தெரியவில்லை. கற்பழிப்பு குற்றத்தைக் காட்டிலும், கொலைக்குற்றம் குறைந்ததா என்று சுப்ரீம் கோர்ட்டும் ஒருவழக்கில் கேள்வியும் எழுப்பியுள்ளது. நமக்கும் அதே ஆச்சரியம்தான்!

Commute = reduce a judicial sentence to one less severe; தண்டனை மாற்றம்;

Remission = reduce period of judicial sentence; தண்டனை காலத்தை குறைத்து சலுகை அளிப்பது;

Circuit Courts

Circuit Courts

அமெரிக்க சர்க்யூட் கோர்ட் என்பது ஒரு அப்பீல் கோர்ட் ஆகும். பல மாநிலங்களுக்கு ஒரு சர்க்யூட் கோர்ட்  இருக்கும். அமெரிக்காவின் மொத்தமுள்ள 50 மாநிலங்களில் 11 சர்க்யூட் கோர்ட்டுகளும், வாஷிங்டன் டிசியில் ஒரு சர்க்யூட் கோர்ட்டும் உள்ளன. இது இல்லாமல் பெடரல் சர்க்யூட் கோர்ட்டுகள் மூன்றும் உள்ளன. மாவட்ட கோர்ட்டின் தீர்ப்புகளின் மீது இந்த சர்க்யூட் கோர்ட்டுகளில் அப்பீல் செய்யலாம். இது அந்தந்த மாநில சுப்ரீம் கோர்ட்டுக்கு மேலே, அமெரிக்க சுப்ரீம் கோர்ட்டுக்கு கீழே உள்ள அதிகாரம் கொண்டவைகள். இந்த கோர்ட்டுகளில் மொத்தம் 180 நீதிபதிகள் உள்ளனர். இவர்களை அமெரிக்க காங்கிரஸ் என்னும் மக்கள்சபை மாநிலங்கள் சபை கமிட்டி முடிவு செய்து பின்னர் அமெரிக்க ஜனாதிபதி அந்த நீதிபதிகளை நியமிப்பார். இவர்களும் அமெரிக்க சுப்ரீம் கோர்ட் நீதிபதிகளைப் போலவே ஆயுட்காலம் வரை நீதிபதி பதவியில் இருப்பர். (இந்தியாவில் வயது உச்சவரம்பு உள்ளது. இந்திய சுப்ரீம் கோர்ட் நீதிபதிகள் 65 வயதில் பதவியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றுவிடுவர்).

பொதுவாக, ஒரு வழக்கு அந்தபகுதியில் உள்ள முதல்நிலை கோர்ட்டில் நடக்கும். அதில் ஜூரி மற்றும் நீதிபதி இருந்து வழக்கை விசாரிப்பர். நடந்த நிகழ்ச்சிகளை ஜூரிக்கள் விசாரித்து யார்மீது தவறு உள்ளது என்று சொல்வர். அதை சட்டப்படி முடிவு செய்து நீதிபதி தண்டனையோ தீர்ப்பையோ வழங்குவார். அதில் தோற்றவர், அதன்மீது மாவட்ட கோர்ட்டில் அப்பீல் செய்வர். மாவட்ட கோர்ட்டின் தீர்ப்பை எதிர்த்து இந்த பெடரல் சர்க்யூட் கோர்ட்டில்தான் மறுஅப்பீல் செய்ய முடியும். (ஆனால் இந்தியாவில், மாவட்ட கோர்ட்டின் தீர்ப்பை எதிர்த்து வரும் அப்பீல்களை அந்தந்த மாநில உயர்நீதிமன்றங்கள் விசாரிக்கும் அதிகாரம் கொண்டது.) அதனால்தானோ என்னவோ இந்தியாவில் உள்ள உயர்நீதிமன்றங்களில் வழக்குகள் மிக அதிகமாக தேங்கி இருக்கின்றன. மிக அதிக காலமும் எடுத்துக் கொள்கின்றன. இந்திய சுப்ரீம் கோர்ட்டின் கிளைகளை தென்மாநிலங்களில் ஏதாவது ஒரு நகரில் நிருவ வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வைக்கின்றனர். அதற்குப் பதிலாக, இந்திய சுப்ரீம் கோர்ட் தன்னுடனை பணிகளை குறைத்துக் கொண்டு, இந்திய சாசன சட்டம் சம்மந்தப்பட்ட வழக்குகளை மட்டும் விசாரித்துக் கொண்டால் போதும். அமெரிக்காவில் அப்படித்தான் உள்ளது எனவே அங்கு ஒன்பது நீதிபதிகளே போதுமானது என்று சுருக்கிக் கொண்டனர். இந்தியாவில் சுப்ரீம் கோர்ட் கிளைகளை ஏற்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அமெரிக்காவைப் போலவே “சர்க்யூட் கோர்ட்டுகளை நியமித்துவிட்டால், மாநிலங்களில் உள்ள அப்பீல் வழக்குகளை அந்தந்த சர்க்யூட் கோர்ட்டுகளே பார்த்துக் கொள்ளும், வீணாக டில்லிவரை போகத் தேவையில்லை. நீதியைத் தேடி நாம் போகக்கூடாது, நீதியானது நாம் இருக்கும் இடத்தை தேடிவரவேண்டும் என்று யாரோ சொல்லியுள்ளார். ஆனால், இந்தியாவில் அது கனவாகவே இருந்துவிடுமோ! பார்க்கலாம், காலம் மாறும்! மாறத்தானே வேண்டும்!!

AWOL

AWOL

Absent without Official Leave.

இராணுவத்தில் இவ்வாறு சொல்லாமல் விடுமுறை எடுப்பதை குறிக்கும் அடையாளச் சொல் இது (acronym).

எல்லா நாடுகளிலிலும் இராணவத்தினர் செய்யும் தவறுகளை விசாரித்து தண்டனை வழங்க தனி இராணுவ நீதிமன்றம் உள்ளது. இதை Court Martial என்பர். சாதாரண பொதுமக்களுக்காக இயங்கிவரும் சிவில் நீதிமன்றங்கள் இந்த இராணுவ வழக்குகளை விசாரிக்காது. ஆனாலும் சில நாட்டின் சட்டப்படி, போர் இல்லாத சாதாரண காலங்களில் சிவில் நீதிமன்றங்களே இதையும் விசாரிக்கும். இந்தியாவில் தனியாக Court Martial சட்டமும் நீதிமன்றமும் உள்ளன. இந்தியாவில் நான்கு அடுக்கு இராணுவ நீதிமன்ற அமைப்பு உள்ளன.

1)GCM என்னும் General Court Martial.

2)DCM என்னும் District Court Martial.

3)SGCM என்னும் Summary General Court Martial

4) SCM என்னும் Summary Court Martial.

இந்திய இராணுவசட்டப்படி இராணுவம், அதன் வீரர்கள் உட்பட்ட எல்லா வகையான வழக்குகளையும் இராணுவ கோர்ட்டே விசாரிக்கும் அதிகாரம் கொண்டது.

ஆனாலும், ஒரு இராணுவ வீரர், இராணுவம் சம்மந்தமில்லாத ஒரு சாதாரண குடிமகனை கொலை செய்திருந்தால், அத்தகைய வழக்கை மட்டும் இராணுவ கோர்ட் விசாரிக்காது. அதை சாதாரண சிவிலியன் கோர்ட் (கிரிமினல் கோர்ட்) விசாரிக்கும்.

எல்லா நாடுகளிலும் இதற்காக தனியே இராணுவ சட்டங்கள் உருவாக்கப் பட்டிருக்கின்றன. தனியே சட்டவிதிகளும் உள்ளன. அங்குள்ள உயர் இராணுவ அதிகாரிகள், வக்கீல்கள் அந்த கோர்ட்டில் வழக்கை நடத்துவர்.

கீழ்படியாமை என்பது இராணுவத்தில் கண்டனத்துக்குறிய குற்றமாகும். கனடா நாட்டில் ஒரு இராணுவ வீரர் இராணுவத்துக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் சொல் பேச்சு கேட்கமாட்டார். அடிக்கடி AWOL ஆகிவிடுவார் (சொல்லாமல் வேலைக்கு மட்டம் போடுவது). இதை அடிக்கடி செய்வார். அவரை இராணுவ கோர்ட் விசாரித்து, திருந்தட்டும் என்று வேறு ஒரு கேம்புக்கு ஒருஆறு மாதத்துக்கு அனுப்பி வைக்கிறது. ஆனால் அவர் அங்கிருந்து, இதேபோல் AWOL வேலை காட்டி ஒடிவிட்டார். மறுபடியும் தண்டனையாக இத்தாலியில் உள்ள பட்டாலியனுக்கு இவரை மிலிட்டரி கோர்ட் அனுப்புகிறது. அங்கிருந்து தப்பி, ரோமுக்கு ஓடிப்போய் கப்பல் கூட்டத்துடன் சேர்ந்து கொண்டு, ஒரு கொலையில் இவரும் குற்றவாளி ஆகிறார். இவர் கொலை செய்தார் என்று இராணுவ கோர்ட் விசாரித்து மரண தண்டனை விதிக்கிறது. இது நடந்தது இரண்டாம் உலகக்போர் நடந்தபோது.

ஆதிசங்கரர்

ஆதிசங்கரர்

இந்த உயிரில் ஆத்மா இருப்பதாக இந்து மதம் சொல்கிறதாம்;

ஆனால், இந்த உயிரில் ஆத்மா என்பதே இல்லையென புத்தமதம் சொல்கிறதாம்;

கேரளாவில் உள்ள காலடி என்ற ஊரில் 788ல் பிறந்தவர் ஆதிசங்கரர். தனது எட்டு வயதில் சன்னியாசி ஆனவர்; தாய் மறுத்தபோதும், குளிக்கும்போது, முதலை கவ்விக்கொண்டது என்று பொய் சொல்லி, சந்நியாசம் போக அனுமதி கேட்க, தன் தாய் அனுமதித்தால் முதலை விட்டுவிடும் என்று பொய்யாச் சொல்லி, தாயை நம்பவைத்து, சந்நியாசம் பெற்றவர் என்று எல்லோருக்கும் தெரியும்.

தனது 32 வயதிலேயே காலமாகிவிட்டார்; ஆனால் இந்த உலகுக்கு “அத்வைத வேதாந்தத்தை” கொடுத்துவிட்டு சென்றவர்;

அத்வைதம் = இந்த உயிரிலுள்ள ஆத்மாவும், பரந்து விரிந்து பிரபஞ்சம் நிறைந்துள்ள பரமாத்மாவும் வேறு வேறு அல்ல; இரண்டும் ஒரே இயல்புடையவை, என்ற வேதாந்தத்தை இந்த உலகுக்குச் சொன்னவர். வேதங்களான, பிரமசூத்திரத்துக்கும், உபநிஷங்களுக்கும், பகவத்கீதைக்கும் வியாக்கியானம் எழுதியவர்; இவரின் வேதாந்தத்தை பரப்புவதற்காக உருவாக்கியதுதான் இந்தியாவில் உள்ள பெரிய சங்கர மடங்கள்.

மேற்கே தூவாரகையும் (குஜராத்), கிழக்கே ஜெகநாதபூரியும் (ஒடிசா), தெற்கே சிருங்கேரியும் (கர்நாடகா), வடக்கே பத்ரிநாத்தும் (உத்ரகாண்டில்) தெற்கே காஞ்சி மடம் (தமிழ்நாடு) இவர் ஏற்படுத்தியவைகளாம். இன்னும் சிலவும் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.

பிரம்மசூத்திரம்;

இதை பகவான் வியாச முனிவர் படைத்துள்ளார்; இதை 555 குறிப்புப் பாடல்களாக கொடுத்துள்ளார். இந்த சூத்திரம்தான் வேதத்தின் வித்து; இது உயிரிலுள்ள ஜீவாத்மாவுக்கும், பிரபஞ்சத்திலுள்ள பரமாத்மாவுக்கும் உள்ள உறவை சொல்கிறதாம். இதை அறிந்தவர் கடவுள் தொடர்பை அறியமுடியுமாம்.

இதற்கு விளக்கவுரை எழுதியவர் ஆதி சங்கரர்.

இவர் கொடுத்த வேதாந்தமான, ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஒரே இயல்புடையதுதான் என்பதை உணருவோம்.

அவர் எழுதிய “அத்வைத அனுபூதி” என்ற நூலின் முதல் பாடல்;

“உள்ளம் பெருமகிழ்ச்சியடைகிறது என்றும் சத்தியம் என்றும் சொல்லும் சொல் எல்லாம் சிவம்தான்; எது மகிழ்ச்சி எது சத்தியம் என்று சொல்லப்படுகிறதோ அதுதான் “நான்” என்று சொல்வது.

யக்ஞவால்கியரும் மைத்ரேயியும்

Yajnavalkya – யக்ஞவால்கியர்.

வேதத்துக்கு வியாக்யானம் அளித்த முனிவர். கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு 700  ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தவர் என்கின்றனர். வேதங்களுக்கு விளக்கம் அளிப்பதை உபநிஷத் என்பர். நான்கு வேதங்களில் ஒன்றான யஜூர் வேதத்தை கரைத்து குடித்தது மட்டுமில்லாமல், சூரியனின் அருள்பெற்று மேலும் பல வேதங்களை அதில் சேர்த்தும் உள்ளாராம்.

யஜூர் வேதம் The Yajurveda:

யஜ் என்றால் அர்பணிப்பு, வழிபாடு என்றும் வித் என்றால் வித்தை, அறிவு என்றும் பொருளாம். இந்த யஜூர் வேத மந்திரங்களை இரண்டு பிரிவாக (சம்ஹிதைகளாக=பிரிவாக) பிரித்துள்ளனர். ஒன்று, தைத்திரேயா, மற்றொன்று வஜஜனேயா; தைத்திரேயே சம்ஹிதையை கருப்பு சம்ஹிதை அல்லது கிருஷ்ண சம்ஹிதை என்றும், வஜஜனேயா சம்ஹிதைக்கு வெள்ளை சம்ஹிதை அல்லது சுக்ல சம்ஹிதை என்றும் பெயராம்.

இந்த வெள்ளை சம்ஹிதை என்னும் வஜஜனாயா சம்ஹிதை புத்தகத்தின் முதல் வரிகள் இவைகள்…..

THEE for food. Thee for vigour. Ye are breezes.

To noblest work God Savitar impel you.

Inviolable! swell his share for Indra.

No thief, no evil-minded man shall master you rich in off-spring,

free from pain and sickness.

Be constant, numerous to this lord of cattle.

Guard thou the cattle of the Sacrificer.

முனிவர் யக்ஞவால்கியர் அவரின் மனைவியான மைத்ரேயிடம் கூறுகிறார், “நான் போகிறேன்; என்னுடைய செல்வங்கள் அனைத்தையும் உன்னிடம் விட்டு செல்கிறேன்” என்று சொல்கிறார்; மனைவி கேட்கிறார், “இந்தச் செல்வங்கள் எனக்கு மோட்சத்தை அளிக்குமா?” அதற்கு கணவன், “இந்த செல்வங்கள் ஒருக்காலும் மோட்சத்தை அளிக்காது; மாறாக இந்த உலகில் நீ வசதியாக வாழலாம்.” அதற்கு மனைவி, “அப்படியென்றால், மோட்சத்தை அடைய நான் என்ன செய்ய வேண்டும்” என கேட்கிறாள்;

அதற்கு கணவன், “இப்படி என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்; நான், உனக்கு சொல்கிறேன்; அப்போது உன் காதுகளில் கேட்டுக் கொண்டே தியானத்தில் இரு; இதை நான் உனக்கு சொல்வதற்கு காரணம், நீ என் மனைவி என்பதாலோ, அல்லது நீ என்மீது அன்பு வைத்துள்ளாய் என்பதாலோ அல்ல; உன்னில் இருக்கும் ஆத்மா உன் கணவனை விரும்புகிறது; ஏனென்றால், அந்த உன் ஆத்மா உன்னையே விரும்புகிறது; எல்லோருமே, அவரவர் மனைவி என்பதால் மனைவியை விரும்புவதில்லை; ஆனால் அவர்கள், அவர்களேயே விரும்புவதால், அவர்களின் மனைவியை விரும்புகிறார்கள் என்பதே உண்மை; அப்படித்தான் நாம் குழந்தைகளை விரும்பும் செயலும்; இதைப்போலவே, யாரும் செல்வத்துக்காக, செல்வத்தை விரும்புவதில்லை; ஆனால் நாம் நம்மை விரும்புவதால், அந்த நாம் என்ற நமக்கு செல்வம் தேவைப்படுகிறது; எனவேதான் செல்வத்தை விரும்புகிறோம். அதேபோலவே, யாரும் பிரம்மத்துக்காக அந்த பிரம்மத்தை விரும்புவதில்லை; நாம் நம்மை விரும்புகிறோம்; அந்த நமக்கு பிரம்மம் தேவை; எனவே நாம் பிரம்மத்தை விரும்புகிறோம். மைத்ரேயி! அந்த நாம் என்றதை கேட்கும்போதும், நாம் என்றதை பார்க்கும் போதும், நாம் என்றதை உணரும்போதும், இந்த எல்லாமும் தெரியவரும். எனவே எல்லாமே சுயநலம் சார்ந்ததே! நான் என்னை விரும்புவதால், நீ எனக்கு தேவை என்பதால், உன்னை விரும்புகிறேன், அவ்வளவே! எனவே “நான்” என்ற நானே இத்தனைக்கும் காரணம்; இருந்தாலும், இதுவும் ஒருவகையில் தவறான தத்துவமே! அந்த “நான்” என்பது ஒரு நிழல்! நிழல் என்றால் ஒரு நிஜம் இருக்க வேண்டுமே? அது பக்கத்தில்தானே நிற்கும்! அந்த நான் என்ற நான் மீது வைக்கும் விருப்பமே இந்த பிரபஞ்சம். அது கெட்டதாகவும், மிகச் சிறியதாகவும் தெரிகிறது; ஏனென்றால், அந்த நிஜம், நான் என்னும் சிறிய பொருளில் இருப்பதால் சிறியதாகத் தெரிகிறது. நான் என்னை நேசிப்பது சுயநலம்; நாம் நம்மை நேசிக்கிறோம் என்று தெரியாமலேயே நேசிப்பது சுயநலமில்லை; ஞானிகள் இந்தமாதிரியான சுயநலமில்லாத நேசத்தைத்தான் வைத்துள்ளனர்; பிரம்மம் எங்கும் நிறைந்திருந்தாலும், அது நம்மிலும் ஊடுருவி உள்ளது. நாம் அதைத் தேடும்போது அது நமக்கு தெரிகிறது; கடவுளைத் தேடுபவனுக்கு கடவுள் தெரிகிறான்; அவன், நம் (ஆத்மாவாக) உள்ளேயே இருக்கும்போது அவனை அங்குதானே தேடவேண்டும்; நம்மை விட்டு எல்லாமே போய் விடும் வாய்ப்பு உள்ளவை; ஆனால் ஆத்மா மட்டும் பிரியாமல் இருக்கும். நான் என்னவாக இருந்தாலும் எனக்குள் இருப்பது ஆத்மா மட்டுமே; அந்த ஆத்மாவை நேசிக்க வேண்டும்.

யக்ஞவால்கியர் அவர் மனைவி மைத்ரேயிக்கு செய்த உபதேசம் இது. நமக்கும் சேர்த்துத்தான்.

gag order ஹேக் ஆர்டர்

gag order ஹேக் ஆர்டர்

It is an order by a court or govt. restricting information to public.

சில விஷயங்களை வெளிப்படையாக பொதுமக்களுக்கு தெரிவிக்க முடியாது. கிரிமினல் வழக்குகளில் மைனர் குற்றவாளிகளைப் பற்றி வெளியில், /செய்தித்தாள்களில் / டிவிக்களில் தெரிவிக்க கூடாது; அவனது எதிர்காலம் பாதிக்கப்படுமாம். கிரிமினல் வழக்குகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பெயர்களையும் அடையாளங்களையும் இதேபோல் சொல்லக் கூடாது. இவ்வாறு சில வழக்குகளின் நீதிமன்ற விசாரனைகளை வெளியில் மக்களுக்கு வெளியிடக்கூடாது. அவ்வாறு வெளியிட்டால், அதில் சாட்சி சொல்ல வருபவர்களின் ரகசியம் பாதிக்கப்படும்; victim எனப்படும் பாதிக்கப்பட்டவரின் எதிர்கால வாழ்வும் பாதிக்கப்படும். இந்தக் காரணங்களால், கோர்ட்டுகள் சில நேரங்களில் இந்த மாதிரியான gag order or gagging order வெளியிட்டு பத்திரிக்கைகள், தனிநபர் யாரும் இந்த வழக்கைப் பற்றி வெளியில் தகவல் வெளியிடாமல் தடை செய்யும். சில நேரங்களில் அரசாங்கமும் இந்த வேலையை செய்யும்.

கோர்ட்டின் விசாரனையை பொதுவாக எல்லோரின் மத்தியிலும் அந்த கோர்ட்டின் அறையில் நடத்துவார். வெளிப்படையாக நடத்தும் கோர்ட் விசாரனையை திறந்தவெளி கோர்ட் விசாரனை ‘open court proceeding’ என்பர். சில நேரங்களில் மூடிய கோர்ட்டில் நடத்த வேண்டி இருக்கும். மூடிய கோர்ட் விசாரனை என்பதை ‘in camera proceedings’ என்பர். அதில் வெளி நபர்களுக்கு அனுமதி இல்லை. வழக்கு சம்மந்தப்பட்ட நபர்கள், அவர்களின் வக்கீல்கள், கோர்ட் ஊழியர்கள், நீதிபதி இவர்கள் மட்டுமே மூடிய கோர்ட் விசாரனையை நடத்துவர். அங்கு நடக்கும் விசாரனை வேறு யாருக்கும் தெரியாது. அதைப்பற்றி வெளியிலும் தகவல்களை வெளியிடக் கூடாது. ஒரு வழக்கை , மூடிய கோர்ட் விசாரனை நடத்தலாமா வேண்டாமா என்பதை அந்த நீதிபதியே முடிவு செய்வார்.

இங்கிலாந்தில் நடந்த ஆலன் சேப்பலோ கொலை வழக்கு இந்த வகையில்தான் இன்-கேமரா கோர்ட்டில் நடந்தது. ஆலன் சேப்பலோ என்பவர் எழுத்தாளர் மற்றும் போட்டோகிராபர். பெர்னாட்ஷாவைப் பற்றியும் புத்தகம் எழுதியுள்ளார். பெரிய பணக்காரர். இவரை 2006ல் யாரோ கொலை செய்து விட்டார்கள். இவர் பாங்கில் போட்டிருந்த பணத்தையும் எடுத்துவிட்டார்கள். யார் கொலை செய்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஒருவழியாக, இவரின் தெருவில் வசித்த சைனாவை பூர்வீகமாகக் கொண்டவரை சந்தேகப்பட்டு அவரை சுவிட்சர்லாந்தில் கைது செய்து அவர் மீது கொலை குற்றம் சுமத்தி வழக்கை நடத்துகிறார்கள். அப்போது இங்கிலாந்து அரசு, இந்த வழக்கை இன்-கேமரா விசாரனைக்கும், ஹேக்-ஆர்டருக்கு உத்தரவு கேட்கிறது. பத்திரிக்கைகள் தங்களது சுதந்திரம் பறிபோனதாக வழக்கு போடுகின்றன. இங்கிலாந்து உச்சநீதிமன்றம் அரசுக்கு சாதகமாக ஹேக்-ஆர்டர் உத்தரவு சரிதான் என்றும், அந்த வழக்கில் யார் சாட்சி சொல்கிறார்கள் என்று பொதுமக்களுக்கு தெரியக்கூடாது என்றும் சொல்வது சரிதான் என்று கூறிவிடுகிறது. யாருக்குமே என்ன நடக்கிறது என்று யாருக்கும் தெரியாமல் வழக்கு நடத்துகிறது. 2009ல் வழக்கின் தீர்ப்பு. குற்றவாளிக்கு 20 வருட சிறை தண்டனை கிடைக்கிறது.